تاراج
آخرین مطالب
امکانات وب
از وقتی که از سربازی برگشتم و ارشد رو دفاع کردم و از خونه کندم و مستقل شدم تمام سعی ام بر این بوده که هرچی که از دبیرستان خوندم و یاد گرفتم رو به آزمایش بزارم و بدیاشو حذف و خوبیاشو تقویت کنم. به هیچ باور خاصی کلید نکردم و هنوز همون دبیرستانی ام که به همه چیز و از همه مهمتر زندگی و آدمها علاقه داره. ایدیووووولوژ=—ی در ابتدا از یه آدم مذ٪×،هبی به یه ضد/*مذ/—هب تبدیل شدم و در حال حاضر به یه نقطه ی تعادلی رسیدم که از هر جفت اینا بهتره. دوستان مذ/-۰=هبی دارم. دوستان غیرمذ—-هبی دارم و حتی دوستانی دارم که اصلا به این موضوع وارد نشدن. مذ/ه—ب و اعمال مذ/—هبی برام دیگه اینقدر احمقانه نیستن. در بی تاراج...
تو دبیرستان که مشغول تحصیل بودم، به خودم برای همیشه قول دادم که هرگز تحت هیچ شرایطی تو ایران بچه نیارم. چون مدارس ما (مثل بقیه ی چیزهامون) به غایت افتضاحند و عمر و توان ذهنی بچه در پرثمرترین سال های زندگیش حروم می شه (بچه انگل بار میاد).خدمت که رفتم به خودم قول دادم که هرگز کارمند (به خصوص اداره جات دولتی) نشم. و اگر هم شدم موقتی (حداکثر دو الی پنج سال) و برای تبدیل کردنش به سکوی پرتاب به جاهای دیگه باشم. هرگز نمی خوام 30 سال متعهد به یک سازمان باشم. کار کارمندی تمام وقت آدمو می گیره و در عوض پول متناسب با وقت و زحمت از دست رفته به شخص نمی ده. پولی می ده که طرف بتونه فقط باهاش سرپا بمونه و در تاراج...
ارزش فعلی* یه کارمند با حقوق متداول و افزایش ۱۵ درصدی حقوقش در سال، با احتساب این که سود کارفرما در بدترین حالت طی سی سال مساوی سود بانکی باشه (که معمولاً خیلی خیلی بیشتره)، در حدود ۱۷۰ میلیون تومنه.یعنی الآن با کمتر از ۱۷۰ میلیون تومن (بعضاً با کمتر از ۷۰ میلیون تومان با احتساب سود ۳۶ درصد) می شه یه نفر رو برای سی سال روزی ۸ ساعت پای یه کار نشوند. که این مبلغ خیلی کمتر از دیه کامل همون شخص در ماه های غیرحرامه (۲۱۰ میلیون تومان). بنابراین اگر قصد دارید از طریق کار کارمندی خرج خانوادتونو بدین، بهترین گزینه اینه که برید بمیرید تا بقیه از پول دیه تون بهتر امرار معاش کنند و این طوری خودتون هم از تاراج...
آدم ها معمولاً واقعیت ها رو به نفع خودشون تحریف می کنن. در این راستا بنا به علل روانی و بیولوژیکی مختلف (از جمله آسیب های دوران کودکی به علاوه ی کهن الگوهای رفتاری و ژنتیکی در جهت افزایش شانس بقا) همه ی ما به طور طبیعی بدی ها و آسیب ها رو خیلی بیشتر و پایدارتر تو ذهنمون نگه می داریم تا خوبی ها. زندگی مجموعه ای از چالش های خودخواسته و ناخواسته است و طبیعیه که هر کسی خیلی وقت ها شکست بخوره و ناامید بشه. برای کاستن از فشار شکست و بار سنگین مسئولیت، در تحلیل عوامل، تمام این بدی ها رو در نظرمون میاریم که شدت فشار رو رومون بیشتر می کنه. ما که هیچ کدوم در حوزه ی مواجهه با این چالش ها و شکست ها مهارت تاراج...
یه عده هستند که حد و مرز خودشونو نمی دونن و چارچوب هاشونو نمی شناسن. اینا با چند مرحله به گ'/ رفتن تو زندگی متوجه می شن که کجاها باید بکشن کنار. ولی یه عده ی دیگه هم هستن که اصلاً حد و مرزی برای خودشون قائل نیستن! اینا همونایی هستن که ممکنه همه چیز به دست بیارن و خیلی هم ارج و مقام پیدا کنن ولی در نهایت همه چیزشونو به طرز اسفناکی از دست میدن و بدجوری به گ/' می رن.
+ نوشته شده در چهارشنبه ۲۱ تیر ۱۳۹۶ به دست خود |
تاراج...ما را در سایت تاراج دنبال میکنید
برچسب: مرز, نویسنده: بازدید: 97 تاريخ: جمعه 27 مرداد 1396 ساعت: 13:52
بیشتر افکار خودمخرب یا ناکارآمد در یکی از مواقع زیر ذهنمونو به بازی می گیرند:۱. وقتی که از همیشه بیکارتریم.۲. وقتی که کمتر از همیشه کار مفید و سازنده انجام می دیم.۳. وقتی که زیاده از حد استراحت کرده ایم و حالت لَش بودن به خود گرفته ایم.۴. وقتی که (معمولاً در اثر یکی از سه مورد بالا) افکار و خاطرات گذشته رو نشخوار می کنیم.۵. وقتی که یک صحنه یا حرف ناخوشایند حالمونو بگیره.+ نوشته شده در شنبه ۲۱ مرداد ۱۳۹۶ به دست خود | تاراج...
1. تحریک، پیدا کردن و یا ایجاد نقطه ضعف در طرف مقابل2. جلب اعتماد (معمولاً با پیشنهاد کمک)3. اقدام هوشمندانه از پیش برنامه ریزی شده و ریختن زهر (معمولاً به کمک سایر اعضاء تیم)_______________________________________________گرگ ترین آدم ها رو هم دیده ام که گیر این پروسه افتاده اند. چون حرص و طمع و یا شهوت داشته اند، و طرف خیلی خوب تونسته با دروغ های کارشده اعتمادشون رو به خودش جلب کنه.تو ایران روزانه شاید هزاران مورد این چنینی اتفاق می افته و قشر کثیری از مردم هم به دنبال یادگیری و استفاده ازش به منظور تلکه گیری از دیگران هستند. باز هم به دلایلی مثل حرص و طمع، شهوت و ... . ولی دقیقاً به همی تاراج...